寂天菩萨的神秘事迹

 རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་ཞི་བ་ལྷ། Śāntideva 寂天菩萨

རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷ། 

༄༅།།ནི་དུས་རབས་བརྒྱད་པའི་ནང་དུ་བྱོན་པའི་རྒྱ་གར་གྱི་ནང་པའི་སློབ་དཔོན་དང་། མཁས་པ། སྙན་ངག་མཁན་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན་ལ། ཁོང་ནི་དཔལ་ནཱ་ལེནྡྲའི་པཎྜི་ཏ་ཞིག་དང་། དཔལ་མགོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འཛིན་པའི་སློབ་དཔོན་ཞིག་ཀྱང་ཡིན། གྲུབ་ཆེན་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞིའི་ཐོ་གཞུང་ནང་དུ་ཁོང་གི་མཚན་ལ་གྲུབ་ཐོབ་བྷུ་སུ་ཀུ་པ་ (Bhusuku Pa) ཞེས་འཁོད་ཡོད། ཁོང་གི་གསུང་རྩོམ་ལས་ད་ལྟའི་བར་དུ་མཇལ་རྒྱུ་ཡོད་པ་ནི་«བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ»དང་«བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ»གཉིས་ཡིན་ཞིང་། གཞུང་འདི་གཉིས་ཀ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་སློབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གྱི་གཞུང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཡིན། ལྷག་པར་དུ་«སྤྱོད་འཇུག་»ནི་བརྩམས་པའི་དུས་ནས་བཟུང་རྒྱ་གར་དང་བོད་གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་སུ་འགྲེལ་པ་མང་པོ་བྱུང་བ་དང་། ཉེ་བའི་ལོ་ཤས་ནང་ྋགོང་ས་སྐྱབས་མགོན་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་བཀའ་ཁྲིད་འགྲེལ་བཤད་གཙོས་པའི་ཤར་ནུབ་ཀྱི་མཁས་པ་དང་ཉམས་ལེན་པ་མང་པོས་དོ་སྣང་ཤུགས་ཆེན་བྱེད་སའི་གཞུང་ཞིག་ཆགས་ཡོད།

寂天菩萨：

八世纪的一位印度佛教大师与僧侣，也是一位伟大的诗人及那烂陀寺的班智达（大学者）。他精通并传授龙树菩萨的中观见解， 为中观派晚期极具开创性的思想家， 密宗的大成就者，古印度 “八十四大成就者” 之一。他的著作在藏地广为流传，主要包括《入菩萨行论》和《学集论》；这两部论著是修习菩萨道的行者研习的极佳典籍。自成书以来，印度和西藏各地涌现了许多针对这些著作的注疏与解读。近年来，十四世达赖喇嘛尊者在北印度对这些教法的讲授，引起了东西方众多学者与修行者的广泛关注。

寂天菩萨思想及影响：

寂天菩萨继承了月称中观应成派的传统，在某种程度上也采纳了清辩论师的观点，融合了中观自续派与应成派两者，其思想的最大特点，就是以简摄繁，以及见行相应二点。在西藏，寂天的思想经由阿底峡大师介绍深刻地影响了藏传佛教，也因此被尊称为寂天菩萨。不仅阿底峡将《入菩萨行论》编入噶当六论当中，在藏地也被藏传佛教四大派大量的讲解、著疏和引用，包括宗喀巴的《菩提道次第广论》，巴楚仁波切的《普贤上师言教》。

在华人世界中，寂天的思想传播一开始并没有得到汉传佛教广大的回响。宋朝雍熙二年（公元985年）天息灾译师曾经将他的著作《入菩萨行论》翻译为四卷《菩提行经》，作者题为龙树。而法护将《诸经要集》、《学处要集》翻译为《大乘宝要义论》、《大乘集菩萨学论》，前者不题作者，后者作者题为法称。直到民国时代，台湾的如石法师(陈玉蛟)将《入菩萨行论》从藏本译汉，并介绍寂天相关的著作，此译本被四川喇荣佛学院的索达吉堪布讲授为《入菩萨行论广释》，寂天的思想渐被华人所知。另外隆莲法师、堪布贡噶旺秋都各自有从藏译汉的《入菩萨行论》的译本。

寂天菩萨著作：

《入菩萨行论》、《学处集要》（Śikṣāsamuccaya）、《诸经要集》（Sūtrasamuccaya）

大成就者གྲུབ་ཐོབ་ཆེན་པོ：

大成就者，藏語：གྲུབ་ཐོབ་ཆེན་པོ；藏語：ཏུལ་ཤུག，梵語：महासिद्ध，mahā-siddha），在印度教中，大成就者指那些修行瑜伽，而得到神秘力量的瑜伽士或瑜伽女。在佛教密宗裏，大成就者為修行身、語、意三密，得到成就，而擁有過人智慧與神通力量者。在藏傳佛教中，有84位大成就者特別受到尊崇，被統稱為八十四大成就者，他们生活於印度佛教时期。包括80位男性，4位女性；其中五位比丘，其余则是在家瑜伽士。这些人物是金刚乘、大乘佛教中耳熟能详的人物。佛教金刚乘通过展示这些人物生平与故事，阐述世人证悟仰赖的是行者精进程度，与性别、年龄、阶级种姓及社会地位毫无关联。其修行并不需要完全出家摒弃其日常活动；相反，人们可藉由其日常生活来修持。